Psy, tak jak ludzie, mają swoje granice – również te dotykowe. Zrozumienie, gdzie pies nie lubi być dotykany, to ważny krok w budowaniu bezpiecznej i pełnej zaufania relacji ze zwierzęciem. Warto pamiętać, że każdy pies jest inny, ale pewne miejsca są szczególnie wrażliwe dla większości z nich.

Głowa i pysk

Wielu ludzi odruchowo głaszcze psy po głowie, jednak dla wielu zwierząt jest to niekomfortowe. Ręka zbliżająca się z góry może być odbierana jako coś zagrażającego, zwłaszcza przez psy lękliwe lub po przejściach. Niektóre psy nie lubią też dotykania pyska – okolic nosa, warg czy brody – bo to strefa bardzo wrażliwa, pełna bodźców i zapachów. Jeśli pies odwraca głowę, mruży oczy lub się cofa, warto uszanować jego sygnały.

Uszy i ogon

Uszy psa są delikatne, a pociąganie za nie lub ściskanie może sprawiać ból. Dotyczy to zwłaszcza dzieci, które chcą „sprawdzić”, jakie pies ma uszy. Podobnie jest z ogonem – to nie „uchwyt”, tylko ważny element komunikacji i równowagi. Chwytanie, szarpanie czy ściskanie ogona może nie tylko boleć, ale też wywołać silny stres. Pies, który nagle zaczyna warczeć lub uciekać przy dotyku ogona, może również sygnalizować ból lub problem zdrowotny.

Łapy i pazury

Dotykanie łap, a szczególnie manipulowanie przy pazurach, jest dla wielu psów bardzo nieprzyjemne. Łapy są wrażliwe, a ich zadaniem jest amortyzowanie kroków i ochrona przed podłożem. Pies może odsuwać łapę, napinać mięśnie, a w skrajnych przypadkach nawet próbować kłapnąć zębami, jeśli czuje się zbyt mocno przytrzymywany. Dlatego do pielęgnacji pazurów czy przeglądu łap warto przyzwyczajać stopniowo, kojarząc dotyk z nagrodą i spokojem.

Brzuch i okolice intymne

Choć niektóre psy lubią drapanie po brzuchu, nie jest to reguła. Odsłonięcie brzucha może oznaczać zaufanie, ale także uległość połączoną z napięciem. Natarczywe dotykanie tego miejsca, zwłaszcza przez obcych, może być odbierane jako naruszenie bezpieczeństwa. Podobnie jest z okolicami intymnymi – to strefy, których lepiej nie dotykać bez wyraźnej potrzeby (np. badanie u weterynarza).

Kiedy „nie” znaczy „naprawdę nie”

Pies nie powie słowami, że coś mu się nie podoba, ale „mówi” ciałem. Sygnały, że dotyk jest nieprzyjemny, to m.in.:

• odwracanie głowy lub całego ciała

• odchodzenie lub uciekanie

• napinanie mięśni, zastyganie w bezruchu

• oblizywanie nosa, ziewanie w pozornie „spokojnej” sytuacji

• warczenie, pokazanie zębów

Jeśli widzisz takie sygnały, przerwij dotykanie i daj psu przestrzeń. Zmuszanie do kontaktu fizycznego zawsze podważa zaufanie.

Jak dotykać psa z szacunkiem

Bezpieczny dotyk zaczyna się od pytania – najpierw do opiekuna („Czy mogę pogłaskać psa?”), a potem do samego psa, poprzez wyciągnięcie ręki bokiem i pozwolenie mu, aby sam podszedł i powąchał. Zazwyczaj najlepiej zacząć od delikatnego głaskania po boku szyi lub klatce piersiowej, obserwując reakcję zwierzęcia. Pies, który czuje się komfortowo, rozluźnia ciało, podchodzi bliżej, sam inicjuje kontakt.

Szacunek dla granic psa to nie tylko kwestia dobrego wychowania, ale także realnego bezpieczeństwa ludzi i zwierząt. Ucząc siebie, dzieci i bliskich, gdzie pies nie lubi być dotykany i jak poprawnie z nim się witać, pomagamy zmniejszać liczbę nieporozumień i pogryzień. To mały gest, który robi dużą różnicę dla dobrostanu naszych czworonożnych przyjaciół.